INTERVIEW

Elke maand worden er tien vragen gesteld aan iemand uit onze club: een speler, supporter, trainer, medewerker, ...

Juli 2010, 10 vragen aan...
Marina Van de Leur

Wat doe je in het dagelijks leven?

Ik heb jaren in het bankwezen gewerkt, maar enkele jaren geleden besloot ik een andere uitdaging aan te gaan, en nu werk ik als expediteur bij de firma Geodis in Antwerpen.

Hoe en wanneer ben jij bij Hoevenen Korfbalclub terechtgekomen?

Eigenlijk door een tante van mij die hier speelde. Zelf was ik tot dan een turnster en ik wou eens wat anders doen. En ook ik ben blijven plakken, al 32 jaar ondertussen.

Bij welke groep ben je begonnen?

Onmiddellijk bij de kern, ik was achttien jaar en weet nog dat mijn allereerste trainer hier Willy Saerens was. Ik heb het meer dan twintig jaar volgehouden in onze kern, doch speelde wel steeds in de B- en C-ploeg. Slechts één seizoen heb ik enkele wedstrijden met de eerste ploeg gespeeld.

Was het hier dat je je eerste echtgenoot leerde kennen?

Neen, Rik (van de cadetten) en ik waren al een koppel, en we turnden samen. Na mij is hij ook naar hier gekomen, eerst als speler en dan als jeugdtrainer.

Maar je echtelijke situatie veranderde hier wel ....

Ja, hier heb ik Robert leren kennen, samen met hem heb ik de miniemen en scholieren getraind. En ja als je de kat bij de melk zet ... Na een tijdje werd ik verliefd op Robert, en heb ik een keuze moeten maken. Ondertussen is dat allemaal lang geleden gebeurd en zijn we al jaren gelukkig met onze huidige partners. Rik en ik hebben samen een dochter, Evy, die hier vroeger ook gespeeld heeft, en met Robert heb ik een zoon Yve, ook hij heeft hier de eerste jaren gespeeld, maar is dan eerst naar Scaldis en later naar Sikopi gegaan, waar hij nu nog speelt.

En zelf speel je nog steeds bij onze gewestelijken?

Ja, ondertussen ook weeral zo'n tien jaar. Na al mijn jaren bij de kern was de grootste aanpassing dat de gewestelijken niet trainen :-) Nu mis ik die trainingen niet, het is enkel leuk als de hele ploeg meedoet. Ik hoop het nog enkele jaren bij deze groep vol te houden, en daarna ga ik zeker de recreanten vervoegen. Zolang ik maar kan blijven korfballen is het goed.

Een vraag die ik regelmatig stel aan de wat 'oudere' leden; korfbal vroeger of nu?

Het is nu allemaal spectaculairder, alhoewel je vroeger in het middenvak ook serieus moest lopen! Ik ben er voorstander van om van korfbal een zaalsport te maken, want ik speel veel liever in de zaal dan op het veld, maar voor het clubgevoel zijn de buitenwedstrijden, en vooral de nevenactiviteiten, dan weer veel belangrijker.

En hoe groot is jouw clubgevoel?

Ach ik heb hier mijn ding toch al gedaan, jeugdtrainster, lid van de jeugdcommissie, lid van het bestuur, penningmeester. Op dit moment heb ik niet genoeg vrije tijd om er nog iets bij te doen, ik werk soms tot acht of tien uur 's avonds en dan kan je uiteraard geen training komen geven, maar als de dag komt dat ik minder ga werken dan wil ik zeker nog training geven aan miniemen of pupillen.

Heb je nog tijd voor andere hobby's?

Veel te weinig hé, ik doe aan fitness, spinning en cardio enzo, en ik wil vooral elk jaar gaan skiën. Verder zijn Robert en ik ook monitor bij jeugdvakanties. Dat hebben we jaren gedaan, en na een rustpauze zijn we er vorig jaar weer mee begonnen. Binnenkort vertrekken we opnieuw voor twee weken naar St-Idesbald. Daar is het ook allemaal sport en spel op het programma.

Wat mogen we jou tenslotte nog wensen voor de toekomst?

Gezond blijven, doen wat we graag doen en niet te vergeten nog heel lang korfballen!

Bedankt Marina!