Technico-Hoevenen

Sommige wedstrijden dienen niet gespeeld te zijn om er een verslag over te schrijven vandaar kunnen wij u nu al het verslag aanbieden van onze eerste match in 2012. Zij die er vorig jaar bij waren herinneren zich ongetwijfeld nog de match van de C ploeg en de 7 'assists' van Tom VD en de - toevallig?  - 7 goals uit rebound van Steven L, dus indien Technico bovenstaande verslagen niet gelezen heeft, zal het een forfaitoverwinning voor de C ploeg worden.

Wat betreft de A ploeg, begint de voorbespreking wederom met de magische woorden: "deze ploeg ligt ons niet". En repliceren wij spontaan: "want zij zijn groot en wij zijn klein, en dat is niet eerlijk". Misschien moeten we toch eens op zoek gaan naar de ploegen die ons wel liggen. We denken hierbij spontaan aan HKC Gewestelijke 3 of een of andere jeugdploeg van HKC.

Over de match zelf kunnen we kort zijn, buiten de eerste basisplaats van 2012 voor Joris VDE (die zich via de verslaggevers in de ploeg praatte door vorige zondag luid te verkondigen dat hij geen uitspattingen plant tijdens de feestdagen), terwijl Ine W haar kansen volledig verkeek door een DV-ke te doen op Kerstavond, en de 4 vervangingen tijdens de rust waarbij we het hele lengteverhaal toch maar overboord gooien en met Jeroen, Bart, Steve en Ben volledig voor snelheid gaan en de tegenstanders zowaar zwaar in de problemen brengen (een experiment dat we in het begin van het seizoen al eens getest hebben en dat dus jaarlijks herhaald moet worden om de automatismen te behouden), is er weinig bijzonders te melden. Wie er nu juist met één goal verschil wint, dat zullen we binnenkort nog moeten zien, maar dat het geen mooie wedstrijd zal zijn, daarvan zijn we alvast overtuigd.

Gelukkig zijn er - zoals u ondertussen reeds ondervonden heeft - toch altijd genoeg dingen om over te schrijven en bestaat een verslag nu eenmaal uit meer dan doelpunten alleen!

En met deze wijze woorden sluiten we het zaalseizoen overzicht 2011 officieel af.

Als u tot hier bent geraakt: bedankt voor uw inzet in 2011 en de beste wensen voor 2012,

Uw verslaggevers,

Joris Luyckx en Steven Luyckx

Ps: voor zij die na het lezen van onze teksten overtuigd zijn dat hun verhalen bij ons goed gebruikt zouden worden: inside info voor een volgende verslagreeks mag altijd bezorgd worden: aarzel niet :-)

Hoevenen-Hoboken

Hoevenen-Hoboken, waarschijnlijk de 20 ste keer in de afgelopen 5 jaar, is het niet in de competitie dan wel tijdens oefenmatchen. Zoals gewoonlijk was het weer een spannende match: al was er ditmaal niemand in geslaagd om zich aan de toog in de ploeg te klappen, wat wel jammer was voor ons verslag. We gunnen het anders iedereen (behalve elkaar :-) ) om eens in onze plaats mee te maken wat wij iedere week moeten meemaken (Nick die constant zijn bril opzet, vervolgens laat afkloppen en daarna dan maar zelf die bril weggooit en hem na de match niet kan terugvinden; Ellen die een hele match klaagt over het feit dat Tom zo weinig thuis is; Gerd die zich afvraagt waarom Jeroen elke dag meer en meer hetzelfde foutieve gedrag vertoont als haar leerlingen;  Jessy die uitlegt dat Ben heel goed naar haar luistert zolang ze maar voor de Playstation staat; Sofie die vertelt dat ze haar haar heeft moeten kleuren om alle mannen even van haar weg te krijgen; Lennert die klaagt dat hij Sofie al weken niet meer gezien heeft; ....

Over de match zelf, de eerste helft speelt Hoevenen blijkbaar naar de goede korf waardoor de ruststand 9-4 is, na rust is het scenario omgekeerd en kan Hoevenen quasi niet meer scoren, Hoboken komt terug tot 11-11 maar in de laatste minuut zorgt een geniale ingeving van Ellen V voor de 12-11 waarop Tom VD het veld opspringt. De eerste geruchten over een comeback van Tom doen bijgevolg al de ronde, geïnspireerd door Bart Wellens die na 5 jaar terug een topprestatie leverde, zou Tom VD ook bijna aan 5 jaar na zijn laatste goede match zijn. Ten einde deze comeback te voorkomen heeft Ellen inmiddels alle pasfoto's van Tom vernietigd en ook zijn huisdokter is al op de hoogte gebracht en omgekocht om geen medisch attest af te leveren, dus voorlopig is alles afgewend maar we blijven het op de voet volgen.

Ten slotte nog een laatste hoofdstuk in onze ondertussen beruchte make-over saga: ook deze week was er weer iemand niet klaar om vloeiend in te vallen met nog een minuutje of 2 te spelen (rok vergeten op voorhand aan te doen, kan gebeuren). Gelukkig inspireerde dit Ellen tot grootste daden, dus we laten het ditmaal blauw blauw. Dit vooral om te vermijden dat de zondagavond herleid wordt tot een spervuur aan vragen als: "waarom schrijft ge dat nu?", "vindt ge dat zelf grappig?" 

Marco heeft zich alvast voorgenomen om een nieuw blad aan de ingang van de sporthal te hangen bij de volgende match. De titel wou hij al kwijt: "De 10 geboden van de invaller". Benieuwd zijn we alvast naar de concrete invulling.

Ondanks verwoedde pogingen (vnl aan de toog, bedankt Tom & co) om de vriendschapsbanden met Hoboken aan te sterken, werden deze pogingen opnieuw tenietgedaan op het veld, na vorig jaar Ben D was het nu Joris L die een speler van Hoboken blesseerde (met bloedige gevolgen) waardoor deze vervangen diende te worden. Ondanks dat Joris L ontkende dat hij de dader was, bieden we bij deze in naam van Hoevenen KC onze excuses aan voor dit spijtige voorval en hebben we Joris L reeds ingeschreven voor een cursus 'anger management' ten einde dit te voorkomen in de toekomst. Deze cursus zal trouwens doorgaan op zondagnamiddag. Gelukkig voor hem dient hij niet alleen te gaan, ook Mieke is bij deze ingeschreven na weer een gele kaart - ongeveer 30 jaar na de eerste, gokken we-, dit keer voor gevaarlijk spel of waren het onorthodoxe bewegingen? We hebben Luc er alvast nooit over horen klagen, dus zo erg zal het wel niet (geweest) zijn.

En klagen over de Luc, dat durven we na vandaag ook niet meer doen: de Lucaboem en de YBCC zijn terug op de Belgische korfbalvelden!!!! Na een lucratief uitstapje in de Vlaamse Showbizz met "Wij zijn van Hoevenen" is de YBCC terug! Of dat nu betekent dat alle hoop dat RAFC uit de kelder van tweede klasse geraakt is opgegeven, dat vraagt u hem beter zelf (wel rekening mee houden dat Luc ondanks zijn leeftijd een bijter is, dus best vanop een ruime afstand naar hem roepen en dan heel hard beginnen rennen. Als hij wablieft roept, zeker niet blijven staan en herhalen wat je gezegd hebt, maar gewoon beginnen rennen).

Rijko-Hoevenen

Een lege zaal bij aanvang en dus rustig ons Kato aan de tribune gezet. Op het moment dat Kato zich liet horen, besloot Betty haar bespreking te doen. Aangezien borstvoeding mogelijks de concentratie zou kunnen verstoren, zaten er dus 17 spelers in de kleedkamer en 1 in de sportzaal.

Gelukkig geen naamafroeping deze match, want het Hoevenen deel van de tribune was verdacht leeg bij het begin van de match. Met eerdere verplaatsingen naar Floriant en Leuven verlangen de supporters toch naar een meer Antwerpse reeks. Merci trouwens aan Steve om bij aanvang toch even de bank te verlaten en de tribune te bevolken zodat we toch 1 supporter hadden bij het startsein. Al kwam er daarna nog gezelschap (Arne, Philip, Lennert, Yente en dan vergeet ik er nog één of twee). Toch geen slecht woord over de zaal van Rijko, als je vanop de bank het veldrijden in de cafetaria kan zien, komt het allemaal wel goed. Tegen Rijko werd door Hoevenen ook gestart met de 5 minuten aanval, een nieuw tactisch concept dat werd ingevoerd met de intrede van Nick Vertessen in de A ploeg, met tussen elk schot 20 passen kan er toch niet meer gezegd worden dat we niet geduldig genoeg spelen. Hopelijk blijft die shotklok nog een tijdje weg uit onze reeks, want we kunnen hier volgens ons echt wel goed in worden. Alleen natuurlijk spijtig dat Rijko in de eerstvolgende aanval na 15 seconden al scoorde, een lesje in efficiëntie.

Verder zijn we er dit maal in geslaagd om met nog 0 seconden te gaan een speelgoal tegen te krijgen. Geen idee hoe het kwam, maar  echt bevorderlijk voor het zelfvertrouwen is dat niet te noemen.

Verder het vermelden waard is dat Joris voor de eerste keer in zijn leven (weliswaar samen met zijn tegenstander) bij de scheidsrechter moest komen. Of dat nu ging over wie er nu uiteindelijk gewonnen had bij het veldrijden of niet, dat zullen we helaas nooit te horen krijgen.

Voor de B ploeg wilden we deze keer iets nieuw proberen: net zoals bij basket 5 tegen 5 spelen in elk vak  (anticiperen op nieuwe regels) . Maar aangezien we geen compromis bereikten over welk vak met 3 heren en welk vak met 3 dames ging spelen, werd dit experiment afgeblazen nog voor het gestart werd. Volgende week dus gewoon terug met 8 voor de B ploeg zeker? 

Tijdens de match van de B ploeg werd ook bewezen dat je geen diploma nodig hebt om mama te worden. Na een time-out besluit Ine W om haar fles drinken even snel naar manlief op de bank te gooien. Op zich een normaal patroon, ware het niet dat Kato op Joris zijn schoot zat en de fles bijgevolg als een echte bokser incasseerde. Gevolg was een gigantische huilscene, grote verontwaardiging op de bank en het collectieve besluit dat Kato niet meer op de bank mag plaatsnemen (zonder helm). Voor Joris, er zijn hulplijnen om huiselijk geweld te melden.

Al zat het venijn wel in de staart: Steven besloot spontaan om de gelekte aquarius op te kuisen (weliswaar door gewoon de handdoek uit Joris' sportzak te nemen) en deze daarna niet terug in de sportzak te stoppen, maar te laten drogen.

Een sympathiek gebaar dat helaas door broerlief als dubbel zo sympathiek werd geïnterpreteerd. Dus toen hij de dag erop belde om hem te bedanken dat hij de handdoek had meegenomen en had gewassen, viel er eentje uit de lucht. Hopelijk spelen we ook volgend jaar tegen Rijko zodat we onze eigendommen kunnen terugclaimen.

Voor Erica wordt er trouwens ook een cursus voorzien: als iemand zijn kind aan u geeft, en daarna een pamper en doekjes bovenhaalt, dan verwacht hij dus dat je iets met de 3 attributen doet en dus niet enkel het kind niet begrijpend teruggeeft.

Hoevenen-Catba

Blijkbaar had iemand Catba getipt over Jessy haar elegante acties want tegen Catba stond er een camera klaar. Ik vermoed dat ze in de kantine van Catba nog geen digitale tv hebben en dus genoodzaakt zijn om 's avonds naar korfbalwedstrijden van Hoevenen te kijken. We hopen dat ze dat YBCC-gewijs met de nodige promilles alcohol in hun bloed mogen doen en anders wensen we hen veel sterkte toe.  Al willen we altijd graag de voice-overs doen en commentaar leveren bij de al dan niet geslaagde sportieve acties.

De scheidsrechter was wat speciaal te noemen deze week. Een buitenlander met een ietwat uitgesproken voorliefde voor nauw aansluitende shorten. Al moeten wij toegeven dat wij bij de licentiecontrole even dachten dat wij de buitenlanders waren: 'Loeuwiieix' Joris en 'Loeuwiiieix Steven'? Gelukkig mochten we onze basketshorten aanhouden en konden we starten. Voor zij die nu beginnen te twijfelen of het gezien de datum (4 december) niet om de Sint ging of 1 van zijn pieten; hij had geen mijter op en hij had geen zwarte huidskleur.

Vorig jaar was de voorbespreking tegen Catba legendarisch: Betty vooraf tegen de Joris en Steven: "ge weet toch wat ze bij Catba zeggen? Dat de broertjes geen mand gaan raken vandaag...". En na afloop hadden we onder ons beiden 75% van de goals gemaakt en Catba stevig doen bibberen. Dit jaar had de voorbespreking wel veel van de taktische bespreking van Chelsea - Genk weg (waarbij wij het Genk van dienst zijn). "Ok, qua talent gaan we het hier niet halen. Qua individuele techniek zal het ook niets worden. Taktisch staan ze misschien ook wel verder dan wij. Mentaliteit is nog even afwachten: zij hebben mentaal zwakke spelers, maar dat hebben wij natuurlijk ook. Laat het ons positief houden: in aantal gaan ze ons niet overtroeven vandaag". Benieuwd of het werkt die nieuwe aanpak...

Over de wedstijd zelf, de match tegen de gedoodverfde kampioen, op zich niet verwonderlijk dat deze match verloren werd, al zullen er deze competitie weinig ploegen zo dicht bij een punt tegen Catba staan als Hoevenen halverwege de tweede helft. Over deze sportieve prestatie zal echter nooit meer gesproken worden, deze match zal eeuwig bekend staan als de match met de twee verschillende manden. Zij die dachten dat met het verdwijnen van de rieten manden deze discussie voor eeuwig verleden tijd was, hebben het grondig mis. Er zijn volop onderzoeken aan de gang ter onderbouwing van deze hypothese, een eerste nazicht heeft alvast opgeleverd dat de ene mand iets vuiler is dan de andere. De eerste metingen daarentegen tonen voorlopig nog geen verschillen aan met betrekking tot de omtrek, de hoogte, de oppervlakte en het volume van de manden. We proberen het dan nu op een statistische manier te onderbouwen, een eerste test is het schotpercentage van Steven L te vergelijken tussen deze twee manden, maar het verschil tussen de 1/12 voor rust en de 1/15 na rust kan onmogelijk toegeschreven worden aan de manden. Mits toestemming van de coaches zal dit, niet zo geslaagd, experiment echter zeker verder gezet worden de volgende thuismatchen. Ook het napluizen van alle matchen van de afgelopen 5 jaar heeft nog geen statistisch verband aangetoond tussen de rust- en eindstand. Het plan van Bart W om tijdens de rust de manden te verwisselen is dus voorlopig nog even on-hold gezet tot we daadwerkelijk ontdekken welke mand de beste is.

Wel eervol is het feit dat Mieke haar sportieve revanche nam tegen de gevreesde Jolien H: daar waar ze vorig jaar werd vernederd tot het diepste van haar ziel (ons geheugen gaat maar een paar maanden terug, verder moeten we er dus bij fantaseren), bleef de emmer der vernedering dit jaar bijna leeg. En dat was dus niet omdat Luc een grotere emmer had voorzien of zo, daar houdt Luc zich niet mee bezig. De Luc was tot op heden vooral bezig met het voetbal, den basket, het veldrijden,(Korfbal is een hobby geworden, geen passie meer). En daar is Catba heel dankbaar voor; het zou ons niet verbazen moesten zij de groep Verhaegen getipt hebben om te investeren in het roemrijke Royal Antwerp FC zodat zij zelf rustig kunnen promoveren uit onze reeks.

Leuven-Hoevenen

Sommige matchen zijn historisch omwille van de prachtprestaties anderen omwille van de bijzondere momenten. De match tegen Leuven was één van die laatste. Het begon al direct met de comeback van Kevin Collin, weliswaar nog als aspirant babysitter in de tribune maar hij liet er geen twijfel over bestaan dat hij in mei voor de laatste veldwedstrijd een nieuwe comeback plant, de tegenstanders zijn alvast gewaarschuwd voor de'rebound king' van Hoevenen. Een tweede opmerkelijk feit was de nieuwe combinatie Scheers-Van Meirvenne, voor zij die dachten dat de combinatie van de snelle spits en de grote rebounder een sterotiep spelpatroon tot gevolg zouden hebben, waren grondig mis. Nog voor Jeroen Kevin kon duidelijk maken dat hij onder de korf moest spelen, scoorde Kevin van op grote afstand een schot waardoor Jeroen direct wist dat zijn plaats onder de korf zou zijn. Dat het een grote overwinning werd, was dan ook een logisch gevolg van deze schitterende combinaties. De beschamende actie van de dag kwam van ene DV (soms moet je mensen beschermen door enkel de (unieke) initialen weer te geven). In de loop van de tweede helft bleek DV opeens onverwacht gewisseld te zijn. Een feit dat nader onderzoek verdiende, aangezien deze sterspeler bekend staat om zijn uitstekende fysieke conditie. Gelukkig vonden we hem al snel op een mat in de materiaalruimte achter de bank. Lichtjes verbleekt, had hij onder de ogen van de aanwezige jeugd zijn maaginhoud op de sporthalvloer tentoongesteld, de emmer kwam rijkelijk te laat. Bij deze wil ik dan ook de ouders van DV de raad geven om de volgende matchen zijn middageten in detail na te kijken op vervaldata aangezien daar ongetwijfeld de oorzaak lag voor zijn plotse problemen. Dat anderen hier niet uit leren, bleek eens te meer toen Ben Dobbels besloot om vlak voor de match nog een koffiekoek met chocolade en pudding naar binnen te spelen, en daarbij ook zijn gloednieuw opwarmshirt doopte. We willen hierbij Ellen nog graag bedanken voor haar bijdrage en ik kan toch zeggen dat de andere spelers iets meer respect toonden voor de mooie opwarmshirts. Wel raar dat er toch 1 stretch truike tussen de opwarmshirts is geraakt. We geven het enkel mee, we noemen geen naam.

Onze hele voorbereiding stond trouwens in het teken van Leuven en hun keuze om met de oude witte wedstrijdballen te spelen. Dus professioneel als we zijn, trainden wij ook een hele week met de oude ballen. Zelden zoveel gevloekt gehoord op training als deze week: alle schoten gingen ernaast en het vertrouwen zakte zienderogen weg uit de ploeg. Waarschijnlijk was dit een psychologisch trucje van Betty, want allemaal staarden we met open mond toen Leuven begon op te warmen. Het leek een beetje op het sprookje: 'de kleren van de keizer': 'jamaar, die bal is toch niet wit, allee, ziet gij dat nu ook? Dat is toch geel? Ziet gij dat ook?...'

Deze wedstrijd was ook het onofficiële debuut van Ine W in het Hoevense shirt, dat deze overgang heel wat voeten in de aarde had, zal iedereen wel weten. Eerst en vooral diende haar broer Bart W en neef Sam M eveneens een contract te krijgen (gelukkig worden zij uitbetaald per goal, dus zo'n financële aderlating is het niet voor de club). Een handigheidje dat onze voorzitter eerder al succesvol op Nick Vertessen toepaste: die heeft na 300 wedstrijden voor HKC eindelijk genoeg premies verdiend om zijn Gudrun ten huwelijk te vragen) maar anderzijds hadden we ook graag Joris L betrokken in de deal met Catba. Wij Ine en zij Joris, het leek het ideale plan om onszelf te versterken en een concurrent te dwarsbomen. Achteraf bleken we zwaar in het zak gezet, want Joris had zijn maximum quota om van ploeg te veranderen al ruim overschreden (we schatten dat hij meer spelerstruitjes in zijn kleerkast heeft hangen dan afscheidsnemend topscheidsrechter Frank De Bleeckere) en verlengde zijn contract (waarin trouwens enkel stond vermeld dat hij zich vrijwillig zou opgeven als YBCC merchandising verkoper) bij Hoevenen en blijkbaar kunnen vrouwen de week na de bevalling nog niet meespelen (of althans dat was toch Ine haar uitvlucht om meer dan 3 maanden niet te komen trainen).

Die zondag zal ook bekend staan als de match waarin de goal van het jaar werd gescoord. Bij een doorbraak door Steven L wordt er overgenomen door een heer van Leuven, de pas naar Joris VDE wordt weggetoetst door de heer van Leuven waardoor de bal door de mand gaat, langs onder, langs boven, de goal wordt in ieder geval goedgekeurd door de scheids wat bij Leuven de concentratie doet verdwijnen waardoor een tot dan toe gelijkopgaande match in 10 minuten in het voordeel van Hoevenen wordt beslecht. Af en toe mag het ook eens meezitten, denken we dan. Dat hierdoor die 5 goals aan een afwerkingspercentage van ver boven de 50% van broerlief volledig in de schaduw komen te staan, is dan eigenlijk dubbel meegenomen natuurlijk!

Tegen het einde van de wedstrijd wou Joris VDE nog eens een poging doen om van tegen de middellijn een treffer te maken. Helaas: ook deze week resulteerde dit weer in een schot waarbij de bal 1 meter verder al terug neerkwam. Misschien volgende keer de laatste pas eens niet naar zijn knieen gooien, vakgenoten?

Om nog even terug te komen op het klaar staan voor een wissel, deze keer was het Jessy die onverwacht moest invallen en die, na het knopen van haar veters, om snel te zijn, haar truitje al lopend trachtte aan te doen. Qua elegantie een absolute flop en gelukkig voor haar was er geen camera in de buurt. Al moeten we toegeven dat het wel Joren was die eerst die veters had losgemaakt (in 2012 leren we hem om ook effectief weg te lopen met de veters).

Floriant-Hoevenen

Soms is jezelf laten leiden door emoties niet de beste keuze. Om na 'n verloren match, oude (versleten) vedette Werner L terug te halen naar de kern (waarschijnlijk dan nog op basis van de ongelooflijk gekleurde verslagen van de Gewestelijke 3 waarvoor we zelf verantwoordelijk zijn), mag dan ook omschreven worden als een gigantische vergissing. We leven trouwens nog altijd mee met de Floriant speler die door het strakke verdedigingswerk van Werner L zijn zicht in 'n oog is kwijtgespeeld. Een duidelijke touche, sprak- De Schim van Vroeger -triomfantelijk na de match. Maar Werner, als de bal al 10 seconden vertrokken is en je steekt daarna je vinger in het oog van je tegenstander op het moment dat hij denkt dat hij nog gauw kan inlopen, dan kan dat volgens ons nooit verdedigd zijn. Eerder een gebrek aan zelfverdediging zouden we het durven noemen. Dat deze speler ondanks deze feiten in de A ploeg toch nog kon scoren tegen Joris L kon niet genoeg herhaald worden, door Werner zelf alvast de ganse avond en nacht tegen elke caféganger in het Kapelse, waarvoor onze excuses aan de uitbaters van het betreffende café die de volgende zaterdag beduidend minder volk over de vloer zagen komen. Ook vermeldenswaardig was de uitstekende invalbeurt van Joris VDE die op 20 minuten 4 keer scoorde en daarmee bewees een spits pur sang te zijn, als nu de rest van de ploeg dit wil zien! Hij nam alvast het zekere voor het onzekere en deed er in de B ploeg nog eens 4 bij. Meteen een verdubbeling van zijn seizoenstotaal vermoeden we dan. Dat hij op 2 seconden van het einde nog een pan tegen kreeg toen hij van tegen de middenlijn voor nummer 9 van het seizoen ging, duidt eerder op de frustratie bij de tegenpartij die op dat moment met 2 mannen EN 2 vrouwen op hem verdedigde.

Verder was door het slechte aanvangsuur op zaterdagavond de matchvoorbereiding atypisch, in tegenstelling tot de standaard 3 gangen menu met bijhorende wijnen op zondagmiddag (danku mama) dienden we voor de match boterhammen te eten in de tribune. Dat de match dan ook geen succes was, zat er dus al aan te komen. Gewoon die 3 gangen menu op zaterdagavond in een gezellig restaurantje degusteren was misschien meer aangewezen geweest. Ook voor Ine V verliep de dag niet zoals gepland, zij was als ploegleider rustig aan het douchen tijdens de licentiecontrole, een kleine vergissing of psychologische oorlogsvoering? Op blote voeten kwam ze echter op haar passen terug om haar sportieve plicht te vervullen. Gelukkig hadden we die avond ook de eer om tijdens de match van de B ploeg te kunnen supporteren naast Els VD, de voorzitster van de ˜bolleke" fanclub. Voor iedereen die niet overtuigd is van de korfbalkwaliteiten van Steve L, stel ik voor dat je tijdens 'n van zijn wedstrijden naast Els plaatsneemt op de tribune. Je staat er van versteld hoeveel dingen hij goed doet op een match. Of waren het nu vooral de ploeggenoten die de hele moeite deden opdat hij niet zou kunnen uitblinken door zijn weergaloze passen gewoon niet aan te pakken, zijn startsnelheid niet uit te spelen, zijn tegenstander 5 steunen op rij te gunnen,...?

Hoevenen-Appels

Er zijn zo van die dagen dat alles misloopt en Hoevenen-Appels was er zo één. Alle Appel-moes grapjes en woordspelingen kunnen bij deze dus nog zeker 6 matchen opgeborgen worden. Er was een uitmuntend Appels dat heel efficiënt was en verder was Hoevenen KC ook aanwezig, maar daar bleef het dan ook bij. Het zag er nochtans veelbelovend uit toen we opliepen: zij waren met 8 en wij ook. Maar voor de rest hebben we in geen enkele andere statistiek gelijke tred kunnen houden. Of het moest zijn in de categorie ‘verdedigende flaters' en ‘trisee van de week', maar daar worden bij ons weten geen statistieken van bijgehouden en meegepakt naar de volgende match als selectiecriterium (we geven maar suggesties hé Betty). Toch vermeldenswaardig waren de invalbeurten van Steve L (nu al genomineerd voor comeback van het jaar) en Bart W (het is een wel een beetje ondankbaar als je invalt en de coach van de tegenpartij roept direct: “het is een loper en geen scoorder” , dat moet gewoon nefast voor het vertrouwen zijn. Wel grappig is dat je dan bewijst door enkel te lopen dat je wel gemakkelijk penalty's kan uitlokken. Die je dan vanzelfsprekend zelf neemt en bewust niet scoort, zodat je daarna opnieuw een penalty kan uitlokken. Strak plan, en een duidelijk antwoord naar de trainer van de tegenpartij, al bracht het ons niet dichter in de score). Om maar aan te tonen dat je bij Hoevenen niet groot moet zijn om te mogen meespelen. Wat we deze match ook geleerd hebben, is dat je na het opwarmen best direct in tenue klaarstaat, kwestie van niet aan de ‘total make-over' te moeten beginnen op het moment dat je moet invallen. Dat spelers van Hoevenen echter niet snel bijleren, kan je hieronder nog lezen.

Hoevenen KC in de zaal, een kleine impressie

Allereerst onze excuses aan onze trouwe supporters wegens het ontbreken van zaalverslagen van de kern, maar ondergetekenden bevolkten de afgelopen maanden de A ploeg die nu éénmaal niet zo goed geprogrammeerd staat tussen C en B. Zij die zich dus afvroegen waarom Hoevenen A niet ongeslagen aan de leiding staat, hebben bij deze dus al een deel van de verklaring gevonden. Al willen we hier ook niet te veel nadelige theorieën met betrekking tot onszelf aanreiken aan onze trainers: voor ons zijn de matchen rond 15h30 immers heel praktisch omdat onze kroost dan traditioneel nog aan hun middagdutje bezig is. En voor de talrijke doelpunten van hun respectievelijke papa's moeten we ze alvast niet wakker maken, dat scheelt ook.

Al zijn er ook voordelen verbonden aan het samenspelen in Hoevenen A: op deze manier hebben we in elk vak een luisterend oor en een spiedend oog en dat komt zeker van pas bij het doen waar wij goed in zijn, namelijk ons op zondag volledig concentreren op het extra-sportieve.

Laat ons dus maar starten met ons bij voorbaat te verontschuldigen bij Luc, Werner, Ellen, Dries Vandenhouten (aka DV voor de vrienden), Tom, Kevin, Ben, Jessy, Nick, Mieke, Jeroen, Els, de hele familie Wuyts en Bolleke. Verder willen we iedereen eraan herinneren dat er nog een terugronde is, dus dat het met andere woorden altijd nog erger kan J .

Indien er trouwens mensen zijn die zich (waarschijnlijk volledig onterecht) vernederd, beschimpt, belachelijk gemaakt of gewoon vergeten voelen: één adres: klachtenoverdehoevenenverslaggevers@hotmail.be , op dit emailadres kan u de adresgegevens en nummerplaat krijgen van de persoon die verantwoordelijk is voor de betreffende passage (bepaalde informatie hebben we verkregen via anonieme bronnen, maar indien er voldoende dreigementen zijn, zullen we hun anonimiteit snel opgeven, sorry Erica).

We raden u verder aan om uw enthousiasme te temperen en gewoon één verslag per avond te lezen, tenzij u graag dromen/nachtmerries heeft waarin bepaalde HKC figuren telkens terug komen in uw gedachten.

Wordt vervolgd