18 december 2011
Hoevenen - ASKC : 7 - 5

Ongelooflijk maar waar!!!

De Robby is in zijn pen gevlogen. Het heeft heel wat moeite gekost, maar wat onze junioren gepresteerd hebben vraagt een woordje uitleg.

In de maand juni stelde ik mij kandidaat om nog eens een jeugdploeg te trainen “de junioren”. Ik wist toen nog niets van de ploegsamenstelling en wat ik later vaststelde was dat deze ploeg bestond uit een mengelmoes van cadetten,scholieren en junioren. Kortom “ een zootje ongeregeld ”. Na deze vaststelling had ik het idee dat er heel wat tijd nodig zou zijn om dit team op de rails te krijgen. Maar wat bleek : deze groep hing binnen de kortste keren als een hecht blok aan elkaar. Met dank aan onze oudere junioren.

Wegens de korte inloopperiode in augustus misten we op een haar na (1 doelpuntje) de groeipoule op het nationaal tornooi. Mits nog enkele doorgedreven trainingen begonnen we met goede moed aan de competitie in de B-reeks. Hierin keken we enkele ploegen van het nationaal tornooi in de ogen. En al snel bleek dat we op korte tijd heel wat vooruitgang hadden geboekt. Vooral was de manier waarop we omgingen met een achterstand heel snel veranderd. In de eerste matchen in de voorbereiding gingen de kopjes snel naar beneden wanneer we op achterstand kwamen en was de match verloren. Maar gaandeweg werd een mentaliteit merkbaar van “ nie mè ons hé ”. En moeilijke situaties werden collectief rechtgezet. Zo werden we voor de meeste tegenstanders een “ oninneembare vesting ” met als resultaat dat onze gasten een eerste TITEL konden vieren en we maar éénmaal een gelijkspel moesten toestaan. PROFICIAT.

Zo begonnen we aan de zaalcompetitie in een vrij stevige reeks : Appels, Blue Ghosts, AKC, ASKC en Floriant. Ook hier begonnen we sterk aan de competitie en werd de tegenstander geen kans gegeven door HKC. Wat me het meest deugd doet is dat jullie mijn visie over “het spelletje” snel onder de knie hadden en dat we reeds menig mooie wedstrijden hebben getoond aan onze supporters. Vanuit een ijzersterke verdediging waarin zeer weinig wordt weggegeven, kan onze aanval steeds rustig zijn kansen nemen zonder onder druk te moeten spelen. Doelsaldo na 4 wedstrijden is 45-14. Dit zegt genoeg denk ik. Met als hoogtepunt (ik kan het niet laten hé) de winst van afgelopen zondag tegen onze vrienden van ASKC. Dit alles wil zeggen dat we “geen enkele verlieswedstrijd” hebben in deze lopende competitie in 2011. Onverwacht, maar niet minder verdiend.

Ik wil jullie “junioren” er wel op attent maken dat de focus moet blijven en dat we moeten blijven werken aan nog beter. Er zijn nog werkpunten genoeg om te verbeteren.

Een zeer fiere trainer wenst jullie en jullie ouders (die steeds zeer talrijk aanwezig zijn) en de ganse Hoevenen korfbalfamilie prettige eindejaarsfeesten toe.

Robby

22 november
The Blue Ghosts - Hoevenen : 4-12

Aanval: Eline - Lisa - Gilles - Glenn
Verdediging: Emily - Cato - Wouter - Nick

Op een mooie herfstdag gaan spelen in het verre West Vloindren, voor de meesten onder ons was het de eerste keer, voor iedereen die erbij was, was het een speciale ervaring. Het begint al met de opwarming, door plaatsgebrek in de zaal zijn onze juniors hun opwarming begonnen met een rondwandeling in de buurt. Gelukkig hadden heel wat ouders hun wandel-GPS bij, zodat de ingang van de zaal vlot gevonden werd en de wedstrijd kon beginnen.

The Blue Ghosts, geef toe het is een naam die tot de verbeelding spreekt, wou meteen een statement duidelijk maken. Resultaat 1-0 na 30 seconden. Gelukkig hield Gilles het hoofd koel (was niet moeilijk want het was in de zaal 5 graden kouder dan buiten), en scoorde een luttel minuutje later de gelijkmaker. Eén heer van TBG (vermijd schrijfkramp!) had moeite om stil te staan (waarschijnlijk de kou), maar goed voor onze aanval die vriendelijk de bal aangeboden kreeg. Jammer genoeg speelde het aanvalsvak te zenuwachtig zodat deze kansen niet in goals werden omgezet. Tot Nick met een mooi schot (hierover later meer) de 1-2 op het bord zette. Opnieuw hield onze verdediging de deur niet genoeg op slot want TBG kreeg ook een kans om de bal omhoog te gooien, 2-2.

Na een fout op WIVW (weet ik veel wie?), kregen wij een penalty die Lisa mooi afwerkte, 2-3. Robby vond het nu tijd voor een time-out. Hierna ging de wedstrijd een tijdje door, TBG had lange aanvallen maar zo goed als geen shotkans, wij kregen wel wat kansen met onder andere 2 vrijworpen, maar de bal wou niet meer door de mand gaan. Opnieuw zorgde een Hoevense heer voor de kentering, en met een shot maakte Glenn 2-4. Bij het eerstvolgende balbezit maakte Nick er opnieuw met een shot 2-5 van. De heren hadden goed hun best gedaan, Wouter vond het tijd dat de dames ook eens gingen aanvallen en legde een steun waarna Cato kon scoren op inloper, 2-6, meteen ook rustcijfers.

Na de rust begint vooral Lisa zeer goed, zij kon tot tweemaal toe een bal onderscheppen, jammer genoeg vloeit er hier ook weer niets uit voort. Integendeel zelfs TBG zet de 3-6 op het scorebord. Naarmate de score oploopt, vooral bij TBG dan, loopt ook het stemvolume van Robby op. Nu moet iedereen toch stilaan gaan wakker worden.

Weer een fout op WIVW en Glenn zet de penalty om, of krom want hij gaat net niet in de mand. Waarschijnlijk vond Glenn dit te simpel, enfin de eerstvolgende keer dat hij de bal in handen krijgt gooit hij hem gewoon van ver binnen, 3-7. Wouter wordt gewisseld voor Philip, Joeri neemt de plaats van Nick in en Emily vindt het ok dat Nikki ook nog meedoet.

Na het geroep van Robby was ook ik wakker, want ik zag een fout maken op Cato. Dé Joeri gooit dé penalty losjes door de mand. Eline die een goede match aan 't spelen was, maar nog niet in mijn verslag stond, deed dan ook maar een shot en de 4-9 was een feit. Na een knappe actie tussen Lisa en Eline mocht deze laatste de volgende penalty omzetten, 4-10. Dé Joeri vond dat er genoeg shotjes geweest waren en imponeerde met iets wat alleen Cato nog maar gedaan had, dé inloper. Ok, eerlijkheid gebiedt mij toe te geven dat hij het twee keer moest proberen vooraleer het 4-11 was. Cato had al bewezen dat ze dit ook kon, dus geen inloper gewoon een korte kans onder de korf en pats binnen. De bal gaat nu nog wat keren over en weer, en vooral Joeri imponeert nu door tweemaal de bal te onderscheppen in verdediging, maar jammer genoeg staat 5 minuten voor het einde de eindscore op het bord.

Nog enkele wetenswaardigheden over deze match en randanimatie :

- de zaal in Vichte is zo klein dat wanneer je schoenmaat groter is dan 42, je best een tenue kan aandoen, want dan sta je   gegarandeerd op het veld
- je best in de katholieke kantine géén belegd broodje besteld (meer info bij juniorenouders)
- Lisa niet altijd pootjelap wordt gezet door haar tegenstandster. Wanneer niemand een move maakt, haakt zij gewoon haar voet   achter de paal, MAAR OP DE GROND LIGGEN ZAL ZE !
- Nick prachtige shotjes gemaakt heeft, vooral wanneer de coach NIET DOEN roept.
- Veronique tijdens de rust haar eerste balletjes is gaan gooien !
- Twee minuten na de wedstrijd zitten alle spelers in de kantine, enkel coach en ploegleider laten 15 minuten op zich wachten.   Speculaties bij de ouders; zijn die samen gaan douchen, of hebben die een ander caféke gevonden ? Gelukkig was trainersvrouw   Chris ook van de partij en zij kon ons meedelen dat Robby en Jurgen het veld nog moesten afbreken.

Ge ziet het, gaan spelen in het verre West Vloindren is een belevenis, net zoals een verslag lezen van een supporter die geen ene f*** van korfbal kent, maar toch een leuke zondag beleefd heeft :-)