Gezien het feit dat er al een verslag is verschenen van ons laatste wapenfeit (met dank aan Joris L), slechts een paar dagen na data, voelde ik toch een lichte aandrang om toch maar eventjes enkele mini-verslagen door te sturen over de voorgaande wedstrijden. Dan wel in tijdschriftstijl, weinig tekst en met foto's als bladvulling.

P.S. Voor onze laatste veldwedstrijd van dit jaar was niet alleen de Peter maar ook de Rik opgevorderd voor keukencorvee, die stond ‘stil en vlijtig' tijdens de match beuling te bakken.

 Een paar vaste waarden haken af op de moment dat we best wat meer spelers kunnen gebruiken, want we werden twee opeenvolgende wedstrijden geprogrammeerd op het terrein van onze Schotense buren. En dan wordt er ook eerst even voor de wedstrijden afgesproken dat we (Sarah, Sabine, Veerle, Linda, Ria, Rik, Christophe, MarcP, MarcH en Armand) 4 maal 10 min. spelen met functiewissel.

De eerste wedstrijd verloopt heel gemoedelijk en slechts één speler valt op, de Joeri die met 3 afstandschoten tijdens de eerste helft ongeveer voor het totaal aantal doelpunten van ASKC verantwoordelijk is. Tijdens de tweede helft was er spijtig genoeg wel sensatie, Sarah deed blijkbaar een verkeerde beweging met haar knie en moest het terrein afgedragen worden. Gelukkig huppelde ze de week erna al weer vrolijk rond op de korfbal, dus het viel al bij al wel mee.

De tweede wedstrijd wisten we al op voorhand, ging een ander verhaal zijn en dat merk je dan ook aan de uitslag. Het lag zeker niet aan de scheids of zo, we ondergingen gewoon de wet van de sterkste.

En dan snel onder de douche en terug naar Hoevenen waar het Halloween feestje al volop aan de gang was, om er daar en ik citeer Linda “nog eentje te drinken” (?).

Met juist 4 heren (Christophe, Peter, MarcV, MarcP), slechts 3 dames (Diane, Sabine, Ria) en 2 supporters (Poo, Arne) gingen we naar Berchem.

Na enkele jaren zonder, heeft Minerva sedert vorig seizoen terug een recreantenploeg. Dit zijn enkele oudjes van vroeger, samen met beginnende spelers.

Zoals in mijn herinnering was het veld niet te doen, maar dat was ook het enige minpuntje.

Omdat we een dame tekort hadden hebben 2 dames van Minerva elk een halve match met ons meegespeeld en ook Diane is ons nog eens een keertje komen depanneren en zij brengt dan ook haar persoonlijke fan mee, wat ineens zorgt voor een verdubbeling van onze supporters.

Dit was een heel sportieve aangename tegenstander, het feit dat er geen enkele penalty of vrijworp van heel de match moest gefloten worden zegt genoeg zeker.

't Was ver rijden, maar Appels heeft een heel mooi terrein en het weer was schitterend. Voor de match kwam de vraag of wij 3 maal 20 minuten wilden spelen omdat zij met 10 heren waren.

Daar in Dendermonde komt wel veel volk naar de recreantenwedstrijden kijken, veel van hun kernspelers (!), wat zorgde voor de nodige ambiance. Maar daar hebben wij geen problemen mee en na een sportieve wedstrijd, wonnen we ook deze week.

Na de match was er verse soep à volonté en dan nog een heel grote stapel belegde boterhammen. Toch zijn we daarna met nog enkele spelers en supporters gaan eten in Brasschaat (restaurant het Park) en 't was lekker, alleen wat veel.

Het weer was ronduit slecht, 3 dames van Hoevenen speelden zelfs in een lange broek. Volgens de recreanten van Boutersem regent het altijd pijpenstelen wanneer zij in het Antwerpse komen spelen, ik had in de voormiddag (terwijl ik een pot soep stond te koken, 't was tenslotte weer om iets warm na de match te eten) zelfs een telefoontje van hun verantwoordelijke gekregen om te vragen of de match wel doorging.

Emily Bouton was bereid onze wedstrijd te fluiten, waarvoor onze dank. En dan kon ze de volgende morgen nog eens terug langs de kantine komen om een armbandje van een van de speelsters terug te bezorgen; Tja, bij de recreanten houdt het fluiten van een match soms nog een extraatje in.

Ondanks ons laag afwerkingpercentage (ik geef toe, vooral de gemiste inlopers van ondergetekende vielen op) wonnen we nog redelijk vlot.

't Is klein en fijn, maar heeft een groot supporters hart en het heet … Tess. Zij heeft ondanks de kou van het begin tot het einde op de bank gezeten en heel de match gevolgd. Dus nog een paar jaartjes en we hebben een nieuwe verslaggever.

Ondanks het feit dat de fotografe de slappe lach had, vind ik onze nieuwe (onderstaande) ploegfoto zeer geslaagd en door deze bij het verslag te voegen, moet ik niet vertellen wie deze keer meespeelden.

Met 3 koppels, Ingrid en Lode, Sabine en Peter en Ria en Piet deden we (van Hoevenen K.C.) mee aan de geleide training op AKC.

Voor de geïnteresseerden volgende geleide trainingen zijn reeds gepland, 26 november 2011 in de sporthal ‘Kiel' (ondertussen al volgeboekt) en 24 maart 2012 op Ekerse.

5 november 2011
Hoevenen - Sikopi : 8 - 9

Van de Story aan de Standaard . Het is het mailonderwerp van een mail die ik ooit van Ria had ontvangen een paar jaar geleden. En blijkbaar is dat toch ergens verspreid geraakt, want ik betreed nog maar net de terreinen van Hoevenen of ik word al door iedereen aangeklampt als "hiersie, de Gazet is er ook". Nu ben ik al wat gewend qua bijnamen ( zo word ik al 2 jaar consequent "kleine Joris" genoemd door Betty ) omwille van mijn beperkte fysieke gestalte (toch zeker ten aanzien van mijn naamgenoot en dubbele meter Joris VDE) -, maar "Gazetâ" is het toch ook niet . Zeker aangezien het de lading niet dekt, want ik had ook mijn fototoestel mee om actiebeelden te verzamelen van de schoonzus, dus het was multitasken geblazen vandaag.

Voor de niet-kenners: vandaag stond er dus recreantenkorfbal op de sportieve agenda. Dat is vergelijkbaar met kernkorfbal of gewestelijken korfbal, maar bij deze korfbalvorm staat het spelplezier en niet het resultaat voorop. Althans dat ik herinner ik mij toch van de recreanten matchen die ik in het verleden al had gezien. Ik hoor u al denken (de verslagen van de gewestelijke 3 in gedachten) jamaar zitten er bij de gewestelijken 3 dan niet een paar spelers die exact voldoen aan deze ruime definitie? Door bijvoorbeeld consequent aan de rust te vertrekken en zo van die stoten. Kortom, spelers die wel meedoen, maar eerder voor de sfeer en niet voor het eindresultaat gaan? Als ik er bij stilsta, dan is het antwoord inderdaad volmondig ja.

We zullen de definitie dus moeten vernauwen: bij de recreanten worden de spelregels niet zo nauw toegepast (gelopen, verdedigd,...). Maar ook hier zitten we nog te ruim (denken we maar aan gewestelijke 3 spelers die de paal opnieuw de grond instampen tijdens de match, die op een stoeltje gaan zitten tijdens de match, die zelf hun vervanging vragen omdat ze moe zijn,...).

Laat het ons er dus maar op houden dat het verschil artificieel is en dat recreanten gewoon de personen zijn die meespelen tijdens een recreantenmatch, dewelke meestal plaats vindt op zaterdagnamiddag en niet op zondagvoormiddag.

En vandaag blijkt dat dus een gewijzigde ploeg te zijn voor HKC: zo blijkt Toptalent Peter opgevorderd te zijn als chef-kok voor de Breugelavond (iets dat hij zelf niet erg vond tot op het moment dat bleek dat "de mannen van den A" niet enkel voor de Breugelavond kwamen, maar ook om naar de match te komen zien). "De mannen van den A" is hier trouwens puur symbolisch te interpreteren: we waren maar met 2, dus ik raad de overige kernspelers aan om ook eens te komen zien. Tenminste op de momenten dat ze niet naar de Gewestelijken 3 gaan kijken natuurlijk.

De scheids van de dag was Dries. Er was ook maar 1 wedstrijd, maar dat wil niets zeggen. Dries was er wel degelijk mee bezig! Al moest hij 1 minuut voor aanvang wel even vragen aan Ria hoe lang zo'n recreantenmatch eigenlijk duurt. Na overleg met de tegenpartij kwam er een typisch Belgisch compromis uit de bus: 2*25 minuten met voldoende rust; tenzij het begint te regenen, dan houden we er mee op. De scheids was er dus klaar voor, nu de spelers nog.

Tot mijn eigen grote verrassing bleek ik deze keer op tijd te zijn - een prestatie, want mijn gewestelijke 3 verslagen beperken zich meestal maar tot 1 helft - maar dat zal ook de laatste keer zijn geweest. Een kwartier voor aanvang staan er 3 spelers op te warmen (de beelden zijn beschikbaar) en stonden er een 7tal te schouwelen aan de bank. 5 minuten voor de wedstrijd moest beginnen stonden er toch al een 5tal op het veld, dus Dries vond de tijd rijp om de strijd te starten.

Kapitein vandaag was Ria - zoals altijd zekers? -, maar voor het roepen had zij vandaag personeel afgevaardigd: het was Veerle die de traditionele strijdkreten mocht slaken.

De reactie van de anonieme persoon naast mij wil ik u niet onthouden: "hoe kleiner ge zijt, hoe meer ge blijkbaar te zeggen hebt bij de Recreanten"

Wel een pluim voor Ria: toen Dries een eerste maal floot, stond zij als enige bij de scheids. Wat ne jonge, knappen arbiter al niet voor de motivatie kan doen :-).

Aanvalsvak : Linda Sabine Rudy Armand

Verdediging : Veerle Ria Mark Christophe

Reserve : Nadia (op de bank wegens geen goesting om hele match te spelen) Lode (op de bank zodat zijn quotes zeker allemaal in het verslag kunnen komen)

Geblesseerd : Piet (onze "topschutter" volgens Lode)

Opgevorderd door Breugel himself : Peter

Andere afwezige spelers : ??? (zo vaak kom ik dus niet zien)

Al snel blijkt dat naar de recreanten kijken trouwens meer lijkt op een kernwedstrijd dan ik dacht: spelers geven luidop commentaar op hun eigen acties (sorry Gerdje), de coach is aanwezig (Lode moet constant iedereen aanklampen voor acties die hij gemist heeft, waarna hij ze dan vervolgens in geuren en kleuren beschrijft aan andere supporters), korte kansen en inlopers worden nogal gemakkelijk de nek omgewrongen,

Alleen aan de kledij kan je gemakkelijk het verschil zien: voor mij mogen jullie perfect op sportschoenen spelen, maar doe volgende keer toch maar gewoon allemaal die blauwe sokken aan opt veld.

Al laat ook Sikopi zich vestimentair niet van zijn beste kant zien: al vaker hebben we shirtjes gezien die iets te strak aanpassen, maar een shirt dat gewoon te kort komt en waaronder een deftig buikje komt piepen is toch iets nieuws.

Nadat Lode de reglementen omtrent onderlinge afstand nog eens had toegelegd aan zijn spelers, is het Sikopi dat de score opent tegen onze dames: 0-2 (nvdr: we kunnen niet met zekerheid zeggen dat het 2 verschillende dames waren die scoorden, onze Joren besloot net op dat moment om eigenhandig van de grote reisaf te glijden, dus verdelen we de doelpunten maar evenredig). In aanval doet Veerle al meteen een spectaculaire actie: de bal gaat richting achterlijn en ze trekt deze achter de rug terug binnen. Ok, dat is niet echt wat er werkelijk gebeurde, maar ik ben er toch zeker van dat ze zoiets in gedachten had hoor. Ondertussen voelt Sikopi zich al zegezeker want ze ondernemen nu zelfs een achterwaartse inlooppoging. Gallery play na 10 minuten. Indrukwekkend en daar krijgen ze respect van mij voor. Ondertussen geeft Veerle een no-look assist aan Mark en deze werkt beheerst af. De eerste HKC goal is een feit. De aansluitingstreffer komt er jammer genoeg niet direct en dit zorgt al meteen voor kritische commentaar uit het andere vak. Zit ik nu echt niet naar een kernwedstrijd te zien vraag ik me steeds meer af? Gelukkig leidt Christophe mijn gedachten terug af met een ver schot: 2-2.

Vanaf de zijlijn geeft een speler van Sikopi nu een eenhandige pas richting korf. En ongelooflijk maar waar: de bal gaat gewoon door de korf. Een wereldgoal volgens de ene ( “ikke dus -, een chancegoal en een als ge 10 keer probeert, valt dat er wel eens in) volgens de andere - mijn vrouw dus. Feit is dat de score terug in het voordeel van Sikopi is. Na 3 (!) dubbele steunen moet Ria haar dame laten gaan en ze roept met dat laatste restje stem dat ze nog heeft ...Veerle!!! . Maar Veerle heeft geleerd dat ze zich niet mag laten afleiden en ze houdt haar dame in het vizier. En eerlijk is eerlijk: die dame heeft niet kunnen gooien. En de dame van Ria gooide ernaast, dus knappe actie Veerle. Rudy beloont zoveel verdedigend inzicht met een ver schot: 3-3. Ondertussen heeft Piet een Duvel gevonden en dus komt hij ook maar even buiten staan. Mark moet dit gezien hebben, want met zijn tweede van de namiddag bewijst hij dat er meerdere topschutters bij de recreanten rondlopen.

Lode meent nu dat hij genoeg vermeld staat in mijn verslag en hij besluit het veld te betreden voor Rudi. Deze laatste is heel dankbaar en zoekt al snel de alcohol op. Misschien toch iets te snel, want al gauw valt Mark geblesseerd uit. Al vermoed ik wel dat het afgesproken spel was omdat Rudy waarschijnlijk heel graag eens bij die andere 2 topdames wou staan. Sikopi profiteert van onze verslagenheid en scoort opnieuw de gelijkmaker. Gelukkig scoort Armand direct na de vakwissel: 5-4. Maar weerom countert Sikopi: 5-5. Ondertussen onderneemt Veerle haar enige shotpoging van de namiddag: ernaast ok, maar toch een verdienstelijke poging. Wij stonden ondertussen wel met 8 man al 40 minuten te wachten op een - al dan niet sublieme - actie van haar, dus mag ik aub vragen aan de ploeggenoten om volgende keer niet meer te beginnen zeuren over ni gooien, gene rebound etc . Wij zijn allemaal trots op je Veerle en volgende keer gooi je gewoon opnieuw die bal omhoog (dat doet manlief ook altijd, dus die reacties dat moet ge u allemaal ni aantrekken).

Sikopi voelt de strubbelingen bij HKC en profiteert optimaal: 5-6. Het noodlot slaat nogmaals toe en nu is het Rudy die geblesseerd het terrein moet verlaten. Van aan de kant zag het er eerlijk gezegd niet al te erg uit (er stond gewoon iemand op zijn teen), maar een uitgebreide uitleg van Rudy doet ons onze mening herzien (het was niet direct de teen, wel een middenvoetsbeentje als ik het goed begrepen heb). Helaas was de bank ondertussen uitgedund en zit er niemand meer op van het mannelijke geslacht. Geen nood: Kevin heeft nog wel shoes bij zegt hij en hij rept zich richting kleedkamers. De opluchting bij mezelf en mijn broer was groot toen hij besloot om zelf het veld te betreden en niet zijn shoes aan 1 van ons te geven J . Geluk bij een ongeluk: broerlief blijkt een geel T shirt onder zijn HKC shirt te dragen en dus kunnen we terug 8 tegen 8 spelen. Ik zou graag zeggen dat dit broederduo meteen vuurwerk betekende in aanval, maar de ervaring leert dat broers in 1 vak zetten meer grappige situaties oplevert dan goals. En dat is nu niet anders. Gelukkig vindt Christophe met zijn tweede toch de binnenkant van de mand. Sikopi antwoordt echter opnieuw tegen Ria: 6-7. Piet roept hierop: "ge zou beter verdedigen ipv te tetteren". Nu ok, Ria was misschien aan het trashtalken (al kon ik niet horen wat er gezegd werd), maar de beweging die haar dame maakte zou menig Port of Antwerp Diamond Sanex Giant (schrappen wat niet past) jaloers maken. Denk dat in Hoevenen enkel Luc in staat is om zo'n beweging te maken en achteraf met een uitgestreken gezicht te beweren dat het niet gelopen was. Maar bij Sikopi loopt er dus een vrouwelijke versie rond en zo laat Dries zich vangen aan een mooi theaterstukje. Armand doet nu een knappe actie die zeker het vermelden waard is: vanop 5 meter van de korf laat hij de bal onderhands over de korfrand draaien (volgende keer graag iemand een tikje tegen de paal geven aub). De 6-8 volgt op penalty. Al denk ik dat het niet zozeer de actie zelf was, dan wel de manier waarop de actie werd ingezet, die Dries deed besluiten om te fluiten. En ook nu moet ik weer aan Luc denken: niemand protesteert, buiten de veroorzaker. Al dat onrecht! Ondertussen voert Armand gedurende enkele minuten een discussie met de supporters over deze fase. Ik kon niet goed volgen - ik spreek nog niet zo goed Recreants - maar het ging over de "zichtbare verplaatsing". Moet ik toch ook eens aan Betty vragen wat dat juist is, ik vermoed het verschil tussen intentie en uw arm stilhouden of zo.

Ondertussen maakt ook Christophe een spectaculaire buiteling, 'k moet eerlijk toegeven dat ik zelfs op het voetbal zelden zo'n elegante landing zie en dus maakt Peter zich op om de keuken te verlaten en het veld te betreden. Gelukkig gaat hij eerst polshoogte nemen en ik weet niet of zijn gigantische luchtspuit heeft geholpen, maar Christophe kan terug verderdoen. Net op tijd, want ik had net Nadia zo goed als overtuigd om als heer in te vallen. Sikopi heeft dus wreed veel chance gehad of ze waren de zege alsnog kwijt gespeeld!

Ondertussen gaat het spel verder en Kevin mist zowaar een inloper met 1 hand (iets waar ik mij al weken niet meer aan bezondig: inlopen doe ik alleen nog tijdens de opwarming, schilt een hoop commentaar).

De play of the day komt deze week trouwens van Lode die een actie doet die ik op Hoevenen alleen maar door Luc nog zou zien nadoen: de bal komt in het aanvalsvak van Sikopi en hij besluit om samen met Armand dezelfde Sikopi heer te verdedigen. Bij Sikopi dubbelen ze eerst een paar meter verbaasd op, maar als Lode echt geen aanstalte maakt om zijn eigen tegenstander te verdedigen, gooit deze laatste de bal pardoes door de mand. Een originele strategie speler-trainer, maar hierdoor gaat de match wel verloren vrezen we. Met een ver schot verkleint Kevin toch de kloof: 7-9. Lode besluit zijn foutje toch maar recht te zetten: bij een vrijworp faket hij overtuigend en via een 1-2 gooit hij beheerst de doorloper door de mand. De bal gaat nog eenmaal naar de overkant, maar na recuperatie door Hoevenen fluit Dries onbegrijpelijk af. Aangezien we zowat elk oponthoud zelf veroorzaakt hebben, is dit perfect verdedigbaar, maar ik ben er zeker van dat Lode die gelijkmaker ook wel gemaakt zou hebben (waarschijnlijk zelfs vanuit de hoek van t veld, maar dat zullen we dus jammer genoeg nooit weten). Ook Peter had een gigantisch selder uit de keuken gehaald om de onzen nog een laatste keer te motiveren, maar het mocht dus niet baten.

Veerle zorgt nog voor de vrolijke noot door na de match Hip Hoi voor Sikopi te roepen.

Wat onthouden we van deze wedstrijd:

· De HKC dames waren vandaag solidair en hebben allemaal niet gescoord

· De dames van Sikopi hielden zich totaal niet aan deze afspraak

· Conclusie : volgende keer ook eens voor de dames spelen aub

· Als er mannelijke kernspelers of gewestelijke spelers zijn met een vertrouwenscrisis; kom naar de recreanten zien (neem wel shoes mee)

· Die 2 jeugdige HKC hooligans die tijdens de match voor de nodige ambiance hebben gezorgd, heten trouwens Bram (van Veerle en Steven) en Joren (van Joris en Ine). Die nog wat jeugdigere - maar absoluut de hevigste- HKC hooligan heet Jeroen (van Veerle en Steven). En de jongste telg heet Kato (van Joris en Ine). Daarnaast lopen ook Lou en Jof (van Bart) regelmatig naast het terrein rond.

· Op die manier bent u weer even mee

· Op aanvraag kan ik u fotos bezorgen (al hangt er wel een pareltje van Joren in de kantine waar je moeilijk naast kan kijken)

En zo konden we ons opmaken voor de Breugelmaaltijd. Zelden zo veel en zo lekker gegeten

Ik kan het dus iedereen aanraden zon recreantenwedstrijd met afterparty :-)

24 juli 2011
RECREATIEF FIETSTOCHTJE

Enkele maanden niks na al die tornooien dat is serieus afkicken, dus planden we een fietstochtje naar Kalmthout. Met achttienen vertrokken we aan onze kantine.

28 juni 2011
KUIS KANTINE EN KLEEDKAMERS

Gezien dat ondergetekende een voorkeur heeft om overdag te kuisen, ('s avonds spreek ik meestal af met mijne zetel, ‘k word oud zeker) zijn er een aantal mensen die moeten afhaken van de recreanten omdat zij overdag werken. Twee mannen, Lode en MarcH, waren ook bereid om dinsdagvoormiddag mee te vegen, schrobben, …en 't was nodig na het laddertornooi.

En dan had Marc de dag daarvoor tijdens het sproeien van het veld al enkele keren de boel uitgekeerd.

Tegenwoordig hebben we een ruime aparte ruimte voor het kuisgerief, maar 't was nog altijd een avontuur om daarin het juiste materiaal te vinden, hopelijk is dit opgelost tegen volgend seizoen.

Thuisgekomen, direct onder de douche gegaan en mijn kleren in de wasmand gedeponeerd, diegenen die ook al eens geprobeerd hebben om de gangmatten uit te kloppen weten wel waarom.