Hoevenen
Korfbal
Club


Populierenlaan 90 - 2940 Hoevenen

Telefoon kantine: 03/605.09.72

 


 

 


 
 
TOOGDIENST                                  KUISDIENST                            SPULLENHOEK                            OUDE DOOS
 

De HKC dames zetten hun beste beentje voor en schoppen tegen een bal

De voorgeschiedenis
Het was op de mega geweldige Yellow-Blue Party van ons feestbestuur dat ons verhaal begint. Er werd gevraagd om een ploegje te vinden om mee te voetballen ten voordele van Music for Life.We kozen om te spelen van 9u tot 10u op zaterdagvoormiddag wanneer de organiserende ploeg (Real Petrol) al 12u aan het voetballen was. Zeer enthousiast en vol vertrouwen gingen we op zoek naar een ploeg. Sofie als organisator was een zekerheid. Annelien was de eerste enthousiasteling die haar deelname bevestigde. Al was dat vooral omdat ze dan even van de boeken vandaan kon komen. Daarna kwamen daar Ellen, Erica en Nhele nog bij (die wel enkel maar een half uurtje konden meedoen maar dat kon ons niets deren). Jessy wou ook zeker van de partij zijn en nadat we Tinne ervan overtuigd hadden dat we zaalvoetbal gingen spelen (en dus niet buiten in de kou en regen moesten staan) deed zij ook mee. Ine was onze laatste kerndame in het rijtje en dus was ons team volledig. We hadden nu een ploeg, de outfits waren afgesproken, nu enkel nog een keeper. Geen van de dames zag deze job eigenlijk zitten. We moeten ons hele leven al ballen pakken, dan zouden we nu toch graag iets anders doen. Dus zag Dirk (die zelfs speciaal voor deze gelegenheid een nieuwe sportoutfit was gaan halen in den Decathlon) het wel zitten om ons uit de nood te helpen! De HKC vrouwen (en Dirk!) waren er klaar voor!

Zaterdagmorgen, half 9, het vele vertrouwen dat zorgvuldig was opgebouwd in de voorbije week was precies toch snel verdwenen. Want hoewel die gasten al 12uur aan het voetballen waren, konden ze toch nog steeds veel beter voetballen dan wij. Een beetje zenuwachtig gingen we dus het veld op. De zaal schoof niet integendeel, je bleef er goed aan plakken (waarschijnlijk door het gemorste bier en drinken maar ook gewoon omdat die sporthal ook wordt gebruikt voor fuiven). We moesten wel even gewend raken aan het voetenspel maar na een beetje oefening (en die gasten die wel rekening hielden met ons :p) kwamen we toch tot een soort van voetbal. Erica waagde zich zelfs aan een mooie kopbal. Ondertussen kreeg Tinne een harde knaller tegen haar benen. De heer die dat had gedaan kon zich niet genoeg verontschuldigen (zou hij tegen een mannelijke tegenpartij waarschijnlijk nooit gedaan hebben). Er was ook een heer van de tegenpartij (die naast voetballen ook korfbalt bij Kapellen) en die kwam op zijn korfbals op Sofie verdedigen dus dat was ook nogal een zicht.
Maar hoe goed we onze eigen verwachtingen ook overtroffen, toch stonden we na een tijdje 3-0 achter. Daarop nam Ellen het heft in eigen handen, baande zich een weg naar voren - gelukkig met de bal - en scoorde ons eerste doelpunt! Onze eer was gered! De euforie was zelfs zo groot dat niet lang daarna Ellen en Jessy weer naar voor stormden en Jessy scoorde na een mooie voorzet van Ellen. 3-2 was meteen ook de ruststand.

Het was duidelijk dat onze tegenstanders toch een beetje schrik kregen(er struikelde er zelfs eentje over de luchtrooster) want na de rust kwamen ze toch net iets gretiger op het veld. Al gauw werd de ene na de andere goal gescoord. Maar Jessy vond het weer welletjes en maakte onze derde goal! Nog een kwartier te gaan en langs beide kanten kwamen er geen goals meer. Al hadden beide partijen wel de nodige kansen maar de afwerking liet het afweten. De tegenstander kwam niet meer voorbij onze fantastische Dirk en wij misten de nodige techniek om de bal op 2meter voor doel in de goal te krijgen (ofwel kwam de bal grandioos naast de goal, ofwel recht in de handen van de keeper). Eindstand: 9-3. Een uitslag waar we zeer tevreden mee zijn! Het aanbod om de truitjes te wisselen na de wedstrijd hebben we toch maar afgeslagen. Net als het samen douchen <> we hadden immers Dirk al om onze rug in te zepen.

Besluit: Al zijn we niet zo goed in het technisch verzorgde voetbal, ons enthousiasme maakte dat ruimschoots goed! We hebben plezier beleefd en dat is nog steeds het belangrijkste!

PS: Ik zou graag onze supporters die speciaal uit hun bed kwamen voor ons nog willen bedanken: Ben, Dries, mijn zus Katrien met dochter Jolien (die veruit de luidste supporter was) en Melissa (die zich toch een beetje had overslapen :p)

Ps: het mooiste trucje van vandaag kwam trouwens op naam van Jessy: na een vlotte actie trapte ze niet op de bal, maar ging ze ineens op de bal staan. De landing kon wel nog iets eleganter uitgevoerd worden.

Oktober 2011

Onze scholieren gaan in de Paasvakantie op Ardennen offensief voor twee dagen, om dit financieel wat draaglijk te maken organiseren zij op zondag 16 oktober een car-wash. Vanaf 10h tot ....

Prijs :
alleen buitenkant : 5 euro
buitenkant en binnenkant : 10 euro (shampoo met wax - stofzuigen - reinigen interieur)

Place to be : Populierenlaan 90, Hoevenen

Iedereen welkom !

Juli 2011

DUORUN

Maandag 13 juni 2011: Buitenseizoen activiteit: duorun te Schelle
een activiteit buiten het seizoen? Dat is toch altijd afwachten hoeveel mensen je daarvoor kan warmkrijgen. Deze uitdaging bleek dubbel zo zwaar aangezien het hier om een loopactiviteit ging … een loopactiviteit over lange(re) afstand nog wel …
Gelukkig hadden Tom en Ellen de 10 miles microbe goed verteerd en waren ze als eerste duo ingeschreven. Dankzij Sofie's masochisme kon ook ikzelf deelnemen aan de duorun. En toen ook Erica en Robin hun inschrijving bevestigden, konden we zowaar van een deftig deelnemersveld spreken (nog afgezien van de andere 197 duos).
Theorie
Wat is de duorun eigenlijk?
Een loopwedstrijd te Schelle waarbij de 200 mannen vertrekken voor een 5 km lange tocht doorheen het lusvormige parcours. Daarna geven ze hun meegdragen band door aan de vrouwelijke partner, die dan de laatste 5 km voor haar rekening neemt. De gemeenschappelijke eindtijd bepaalt het eindresultaat.
Ok, 3 HKC duo's kon dat nog beter? Jawel hoor: nieuwbakken hulptrainer Marco verscheen eveneens aan de start met zijn partner. Een te duchten concurrentenduo met andere woorden voor de hoogste HKC eer…
En dan hebben we het laatste duo nog niet voorgesteld: als er ooit een uber-underdog heeft bestaan, dan zou hij nog favoriet zijn geweest tegen dit olijke duo. Onder verschillende ploegnamen wilden ze zich inschrijven; the Old and the Beautiful, de haas en de schilpad, en ga zo maar door. Uiteindelijk kozen ze toch voor een echte bescheiden ploegnaam. Iets wat we achteraf gezien zeker kunnen begrijpen.
Voorbereiding
Mijn voorbereiding was ongeveer 25% tov de intensiviteit van de 10 miles voorbereiding (logisch, den afstand zou nu ook 60% korter zijn). Robin had al zeker één 5 km wedstrijd in de benen. Tom en Ellen zwegen in alle discretie over hun voorbereiding, dus dat zegt genoeg. Erica en Sofie liepen op vrijdagavond in het grootste geheim trainingsrondes in het park van kapellen en hadden zowaar al doeltijden gesteld. En de underdogs spaarden vooral de nodige calorieën (op).
De dag zelf
De dag begon al geweldig; ik mocht uitslapen van mijn vrouw, dus dat schilt al snel 2-3h slaap;). Daarna rustig opbouwen naar de wedstrijd. S middags eten bij de mama. Pasta natuurlijk. De witloof in hesp en kaassaus liet ik passeren voor Steven, de overvloedige tomatensaus hield ik voor mezelf. Het is het idee dat telt natuurlijk.
Aangekomen in Schelle een nieuwe verrassing: broerlief had zelfs niet de moeite gedaan om loopschoenen mee te nemen (maar wel dreigen om die van mij boven op de delhaize vestiging te gooien, stoer hoor) en zijn compagnon had zelfs loopschoenen met heuse aerodynamische gaten voorzien. Indrukwekkend. Even indrukwekkend waren de T-shirts van de organisatie (daarmee weet u al meteen wat wij op de eerste training gaan dragen; kwestie van in de fysiek sterkste ploeg te kunnen staan). Sommigen durfden het zelfs aan om supporters mee te nemen: Kevin C, Nhele en bijna de ganse familie van Kristel (haar echtgenoot en Mel). Kwestie van genoeg getuigen te hebben om de heldendaden later door te kunnen vertellen.
De duofotos lukten ontzettend vlot, net als de teamfoto.
De Start
Klaar voor de start? We liepen zelfs al enkele tientallen meters als opwarming. Gelukkig hield Steven ons tegen of we hadden uit puur enthousiasme onze 5 km al voor de start gepresteerd.
Terug naar de start en we stonden zowaar bijna allemaal op de voorste rijen. Op zich niet erg, want we waren de 10 miles gewend: eens je vertrokken bent, zijn we toch al rap 5 minuten verder. De speaker telde af: 1 minuut, 30 seconden, 10 seconden, 5 seconden, 2 seconden, 1 seconde,… en ineens schoot de hele massa als een kanonskogel vooruit. Voor we het goed en wel beseften lagen we allemaal op olympische medaille koers. Rood aangelopen gezichten en liters zweet later (maar helaas slechts een honderd meter afgelegd in zuivere afstand), zagen we het drama van de situatie in: die clowns die aan het opwarmen waren, waren blijkbaar allemaal getrainde lopers. We moesten zwoegen om aan te klampen en na 1 km was de hkc schade al aanzienlijk. Na 2,5km zat er een lus in het parcours en konden de rivalen elkaar monsteren. Marco: liep vlot, Tom: had zijn tempo gevonden, Steven: hield op het smalle pad zowaar als enige een heel peloton achter zich, Robin: zat vlak achter dat omvangrijke peleton,… de echt frisse gezichten stonden dus met andere woorden nog klaar aan de start… en dan moest er dus nog 2,5 km afgelegd worden.
T sloeg tegen: ik kreeg niemand meer ingehaald en niemand kreeg mij ingehaald: iedereen had zich maw opgeblazen na de snelle start. Verrassend….
De laatste meters leken eindeloos te duren; maar dan moest het ergste nog komen: Sofie terugvinden in de massa krijsende vrouwen. Zeker 10 seconden vreesde ik dat ze verdwenen was, maar toen hoorde ik een vertrouwde stem: Sofie stond mooi op de eerste rij te wachten. Een prachtige aflossing met andere woorden…
Rustig het parcours in omgekeerde richting afgelegd en daar stormden de eersten dames al voorbij. Kort gevolgd door onze eigen Ellen die echt wel indrukwekkend liep (moet natuurlijk als je je teamgenoot niet zelf mag kiezen en dus met je partner zit opgeschept :)). En toen zag ik Sofie aanstormen. Ik zette het terug op een lopen en besloot haar een paar kilometer moed in te spreken. Eigenlijk een overbodige geste, want na goed een kilometer sprak Sofie – nauwelijks buiten adem – “dat gaat hier eigenlijk wel goed he”. Lolz.
Bij aankomst namen we de wijze raad van de echte topsporters ter harte en probeerden we zo snel mogelijk de verloren calorieën terug aan te vullen. Al twijfel ik eerlijk gezegd wel of sommigen niet gewoon te veel calorieën hebben ingenomen ;).
Soit, de uitslag wil ik u graag nog even meedelen (kwestie dat Betty kan valideren wie er allemaal aanwezig was):

eindstand Team Heren Tijd heren Positie Dames Tijd dames positie totaal
1 Lane two Hans Lamberts 16:45 3 Sara Van de Vel 18:19 2 35:04
2 Sgola 1 Koen Buyens 17:50 11 Helga Sibick 17:25 1 35:15
12 Brynaert Dirk Brynaert 16:22 1 Lies Brynaert 24:43 48 41:05
35 El Vivato Tom Van Daele 20:49 64 Ellen Vinck 23:53 35 44:42
60 Mailan Marco Commers 20:29 60 Veerle Nuyts 26:05 75 46:34
87 2 voor HKC Joris Luyckx 18:55 31 Sofie Verbist 29:18 144 48:13
106 YBCC Robin Jacobs 22:04 96 Erica Denissen 27:39 110 49:43
118 Oud en Versleten Steven Luyckx 21:58 92 Christel Guns 28:09 122 50:07
181 Robin Runners Jean- Pierre Casier 27:30 171 Kim Casier 35:35 180 1:03:05


De sfeerbeelden bezorgen we jullie natuurlijk ook …
conclusies
- Er zijn geen gewonden gevallen (toch niet bij ons, maar als er maar 181 van de 200 duos finishen, dan is er precies toch wat ruzie gemaakt onderweg)
· Zelfs bij de tombola vielen we niet in de prijzen (en daar moest je niets voor kunnen)
· Niemand had nog de energie om achteraf op het springkasteel te kruipen
· Er zaten enkele venijnige hellingen in het parcours; volgende keer zeker een stafkaart meebrengen
· Drankgordels voor 5km zijn zwaar overschat
· Al lopend een bekertje water drinken is dan weer zwaar onderschat
· ….
Zowel aan de af- als aan de aanwezigen: afspraak volgend jaar !
Joris luyckx

 
DRIEKONINGEN ZINGEN
 

B-cadetten

Zaterdag 9 januari, temperatuur ver onder nul, geen opvang voor onze B' kes en ook de kantine konden we niet in. Toch waren  onze drie koningen niet tegen te houden en ze vertrokken dan maar zonder enige begeleiding om toch maar iets rond te halen voor hun club. Ook na hun training hadden ze er nog niet genoeg van en vertrokken nogmaals.
Knap gedaan van onze drie dappere koningen Leen, Emma en Julie.

Ook een vroege vogel op zaterdag.